Tweets

Een mooie 2e plaats voor de @SchilderMoeders bij uitreiking Vredesduif @PAXvoorvrede ! https://t.co/cT5UmbyVzr 1 dag 9 uur ago
Heeft u al gestemd? Help onze @SchilderMoeders naar de overwinning! https://t.co/vPqcp9FhxU 3 dagen 11 uur ago
Morgen geen Proeflokaal ivm Prinsjesdag! Op 26 september openen we De Werkplaats. Vanaf 17.00 uur iedereen welkom! 5 dagen 9 uur ago
RT @HofstadMavoHavo: In najaar Masterclasses grp 8! #HofstadMavoHavo ism @De_Mussen& St. Jeugdwerk. 6 wo.mi Sciences/ICT/Sport&Freerunnen 1 week 3 dagen ago
@cees5jan @zinaplatform @AdelheidRoosen @WijkJury Hé ik zie 2 @SchilderMoeders 1 week 4 dagen ago

De Schilderswijk

Geschiedenis
Tot de 19de eeuw bestond het gebied van de Schilderswijk uit de Zusterpolder, die werd bemaald door de Zustermolen en de Gortmolen. Het gebied was grotendeels onbebouwd tot 1841, toen er een buurtje werd gebouwd met de naam ‘het rode dorp’. Het rode dorp, gebouwd door de ‘Maatschappij van het  Nut’ lag net buiten de stad en was bedoeld voor de huisvesting en heropvoeding van ‘a-socialen’.
In 1843 werd de spoorlijn Amsterdam-Den Haag geopend en dat had consequenties voor het aangrenzend gebied. Het plan was om rondom het Hollands Spoor een chique buurt te bouwen met voorname huizen en groene parken. Er is daartoe een begin gemaakt met de bouw van het Huijgenspark en het  Oranjeplein. Maar de verkoop van de statige huizen daar wilde niet echt vlotten: de gegoede burgers vonden de omgeving te drassig en waren bang om ziek et worden van het vocht.
Het was de tijd van de industriële revolutie: veel mensen trokken naar de steden om daar werk te zoeken in de nieuwe industrie. Deze arbeiders vestigden zich in de straten rond het Oranjeplein. De gemeente bemoeide zich niet met de aanleg van de nieuwe wijk en liet dat grotendeels over aan particulieren. Deze particuliere speculanten bouwden grote aantallen goedkope, slecht gebouwde woningen. Met de komst van de arbeiders verloor de wijk elke aantrekkingskracht voor de beter gesitueerden, waardoor de Schilderswijk een arbeiders- of volksbuurt werd. Van de oorspronkelijke bebouwing uit het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw is inmiddels niet veel meer over. Vanaf de jaren zeventig van de 20e eeuw zijn veel oorspronkelijke woningen gesloopt en vervangen door nieuwbouw in het kader van stadsvernieuwing.

Stadsvernieuwing
De plannen voor nieuwbouw in de Schilderswijk dateren uit de jaren zestig van de 20e eeuw.  De ingrijpende stadsvernieuwing, die meer dan 30 jaar zou duren, had zijn hoogtepunt  in de jaren tachtig. In een paar jaar tijd maakte veel oudbouw plaats voor nieuwbouw, vooral bestaande uit sociale huurwoningen - slechts een klein deel van de bestaande woningen werd gerenoveerd. Hele straten zien er sindsdien anders uit. Aanjager en bepleiter van de stadsvernieuwing in Den Haag was de toenmalig  PvdA wethouder Adri Duivesteijn was opgegroeid in de Schilderswijk en wilde de wijk opknappen, hij streefde naar ‘stadsvernieuwing met allure’. Volgens Duivesteijn voldeden de oude woningen in de wijk niet meer aan de eisen van de moderne tijd en werden er veel te hoge huren gevraagd voor verloederde huizen. Hij wilde fatsoenlijke huizen die pasten bij de cultuur van de wijk.
Of de stadsvernieuwing inderdaad allure heeft gekregen, wordt betwist. Er zijn veel sobere appartementsgebouwen neergezet.  Duivesteijn betuigde later spijt van de stadsvernieuwing in de wijk, in een interview in de Groene Amsterdammer in 1996 zei hij: "Ik zag met schrik dat door de nieuwbouw heel veel kapotgemaakt werd. Daar word je met al je idealen natuurlijk ontzettend agressief van, maar er is nu eenmaal geen vooropleiding voor wethouder." In de Schilderswijk bestaan nu nog slechts enkele straten met oude huizen. De stadsvernieuwing duurde decennia en werkte, zeker in de eerste tien jaar, destructief door het afbreken van sociale verbanden en door de leegstand, wat daklozen, krakers en drugsverslaafden aantrok. Vanaf 2000 werden enkele stadsvernieuwingsprojecten uit de jaren tachtig alweer gesloopt vanwege de goedkope bouw en de weinig positieve uitstraling.

Sociale Structuur
Naast de bebouwing veranderde ook de bevolkingssamenstelling van de Schilderswijk. De oorspronkelijke bewoners herkenden hun eigen buurt niet meer en vertrokken naar elders. Vanaf de jaren zeventig vestigden zich nieuwe Nederlanders  in de wijk.
De  stadsvernieuwing loste de problemen in de wijk niet op, het aantal werklozen bleef hoog, de wijk verloederde alweer snel, de criminaliteit nam toe en er was overlast van drugsverslaafden, vandalisme en graffiti. Het antwoord van de gemeente was een sociale wijkaanpak, waarbij welzijnsinstellingen en woningbouwverenigingen werden ingezet. De aanpak bestond vooral uit leefbaarheidprogramma’s. Zo werden bijvoorbeeld veel bewonersactiviteiten gesubsidieerd om de sociale cohesie in de wijk te verstevigen. Ook werden veel kleine aanpassingen uitgevoerd om de sociale veiligheid te vergroten en de vervuiling tegen te gaan, bijvoorbeeld door betere verlichting en meer vuilnisbakken.
De mobiliteit binnen de wijk bleef echter groot, elk jaar verwisselt zo'n 30% van de woningen in de wijk van bewoners en dat komt de saamhorigheid in de buurt niet ten goede. Veel bewoners vertrekken naar buiten de wijk en maken weer plaats voor nieuwe bewoners.

De 21ste eeuw
De Schilderswijk is een multiculturele wijk: de wijkbevolking kent 100 verschillende nationaliteiten, 89 % van de wijkbewoners bestaat uit nieuwe Nederlanders, 33% van de wijkbewoners is jonger dan 19 jaar.
De wijk is door de overheid aangewezen als een krachtwijk, veel bewoners kampen met achterstand op velerlei gebied. Zo is het opleidingsniveau van de bewoners van de wijk aanzienlijk lager dan die van de inwoners van heel Den Haag. In de wijk heerst veel (verborgen) armoede: 40% van de bewoners heeft geen werk, twee derde  van de huishoudens heeft een inkomen in de laagste categorie.
Van de wijkbewoners ervaart 42% een matige of slechte gezondheid, 65% heeft minimaal één chronische ziekte en heeft een kwart van de kinderen in de wijk overgewicht.

De huidige bewonerspopulatie bestaat uit honderd  verschillende nationaliteiten en vele culturen. Het winkelaanbod is afgestemd op de multiculturele samenleving in de wijk, er is een grote keuze in voedselaanbod, cafés, kleine restaurants, bars en supermarkten. Vier maal per week is er een Haagsche markt die veel bezoekers trekt en er zijn winkels (bijvoorbeeld sieraden- en kledingwinkels) waarin verschillende culturen hun deur openen om iets nieuws te verkopen. Het station Hollands Spoor ligt aan de oostelijke rand van de wijk, de Haagse binnenstad ligt op vijf minuten lopen vanaf de Schilderswijk. Er is een hoge dichtheid aan openbaar vervoer.

Plannen
In het 'Stadsdeelplan Stadsdeel Centrum' van 2007 zijn de grootste problemen van de wijk geïnventariseerd: er is verloedering, overlast door groepen jongeren, drugsgerelateerde problematiek en overlast door illegale bewoning. Uit cijfers van de politie bleek dat aangiften rond mishandeling, bedreiging en inbraak waren toegenomen. In het 'Actieplan Krachtwijken' van juli 2007  is de Schilderwijk aangewezen als een van de 40 'krachtwijken’.. Bewoners en instellingen stelden samen het 'Verdrag van de Schilderswijk' op waarin ze schetsten hoe de Schilderswijk er over tien jaar uit moet zien.

Bron: Wikipedia